Ingedeeld onder: Uncategorized
Het is raar. Tot voor een paar weken zag mijn speeltuin er zo uit: achter het huis van mijn baasjes hebt ge een stuk gazon, maar ook een stuk omheinde weide. Daarin zaten vroeger twee geiten die slag om slinger achter mijn vodden zaten als ik eens door hun domein paradeerde. Nu, mij niet gelaten, ik ging er nog eens opzettelijk gaan doorwandelen om die sikkebeesten op stang te jagen, phuh.
Die geiten zijn nu weg, dus die weide stond een serieus eind leeg, maar plots, zomaar, begon het baasje daar gelijk een halve zot aan palen te sleuren en draad af te knippen. Het kwam zo ver dat hij meer dan de helft van die omheining heeft verwijderd, zeg. Nu, voor mij geen onoverkomelijke ramp, zo moet ik me niet meer in allerlei bochten wringen en mijn maag intrekken om door die draad te kruipen, noch moet ik een aanloop nemen om mij aan den draad vast te hechten en er over te klimmen.
Tot gisteren dus, want nu heeft dat stel Tweevoeters gewoon niéuwe draad gezet. Weliswaar leidend tot een kleiner parkje, maar toch: ik ben er precies niet gerust in. Nog dit weekend heeft de bazin trouwens het geitenkot kraaknet gemaakt. Het hing daar vol van spinnenwebben en zo – maar was daar niet bang van hoor, de enige reden waarom ik daar nooit binnen ging was omdat er daar toch niks te beleven viel, en het rook daar ook wat naar geiten. Helemaal uitgekuist hebben ze dat! Ofwel gaan ze mij een buitenverblijf geven – het zou maar net gepast zijn, trouwens, ik ben toch ook niet de eerste de beste vind ik – ofwel gaan ze daar iets of iemand anders een thuis in geven.
Zoals een euhm, HOND bijvoorbeeld. Kweetniet of ik dat zo plezant zou vinden eigenlijk, want overlaatst kwamen ze thuis en er zat verdorie toch wel een verdacht reukske aan hun kleren. Ik heb mijn minachting niet weggestoken in elk geval, ze mogen het eens goed weten dat ik niet zomaar alles kan dulden. Had ik geen zo’n honger gehad, ik had mijn eten laten staan uit protest. Maar ja, ik had honger.
Uiteraard houd ik jullie hier allen op de hoogte. Mocht het verdacht stil blijven, dan kan het zijn dat ik alsnog ben aangevallen door een vraatzuchtig monster. Kom mij dan redden asjeblieft, of desnoods mij opvegen met stoffer en blik. God hebbe mijn ziel.
